De koffers staan klaar en vanochtend vroeg is René samen met zijn broer naar Schiphol gegaan. Vier koffers waar het belangrijkste in zit voor nu…
Het begon vorig jaar november.. toen René aangaf, ik vind het werk niet meer leuk ik denk dat ik wil stoppen. En zo geschiedde. Vanaf februari was hij thuis ivm de vele vakantieuren die hij de afgelopen 17 jaar had opgebouwd. Eerst rust en na een maand langzaam uitkijken naar iets anders.
Wat gesprekken hier en daar totdat eind april ineens een prachtige kans op zijn pad kwam.. Werken als manager Financiën bij de Woningstichting op Bonaire… Wat er toen volgde…. Nadenken, nadenken, beslissen, nadenken, nadenken, tot de beslissing viel: deze kans komt niet meer voorbij.
Wij roepen eigenlijk al wel meer dan 20 jaar: als wij met pensioen zijn dan gaan wij emigreren. Maar wat doe je als deze kans eerder komt met nog een thuiswonende studerende dochter. Dat gaf veel stof tot nadenken ook haar mening in de beslissing meenemen. Maar wij hebben een mooie constructie gevonden.
Dat houdt in dat René eerst alleen gaat en ik eind september heen ga ook omdat ik mijn vorige werkgever tot eind september 1x per week ga helpen op de camping. Naast mijn praktijk.
Het klopt, alles klopt in dit avontuur.. spannend, jazeker. Stress absoluut omdat alles snel geregeld moet worden (er komt nogal wat bij kijken).
Maar het avontuur is vandaag echt begonnen. Wij hebben er zin in..
Fantastisch Wenda. Wat een avontuur. Fijn dat het allemaal klopt en jullie er met elkaar vol voor kunnen gaan. Heel veel succes en alle goeds toegewenst. Liefs Nettie
Wauw knap en spannend.
Mooi om te zien hoe jullie je pad volgen.
Je hebt maar 1 leven.
Succes